þyss
nafnorðkarlkyn
, þys, an uproar, tumult from a crowd; þyss eru þrettán, 108; kominn er þyss í þessa þjóð, (in a verse); en er morna tók hætti þysnum í bænum, vi. 16; þyss sjá eða kliðr, 56; fyrir þys þann (riot) er þeir höfðu gört at Hákoni jarli, i. 220; þá görðisk þyss mikill í bænum, vii. 173; þyss ok vápna-brak, 260; í þessum þys var Hákon særðr bana-sári, 290; en hann mátti einskis víss verða fyrir alþýðu-þys, þvíat hverr kallaði fyrir munn öðrum, 655 xvi. B. 3; fyrir þys alþýðu, 227; manna þys, 169; hví gegnir þyss sjá manna, 623. 55; rekum þurt þys vándra hugrenninga, 148; skósveinn Gunnildar hljóp fram í þysinn (þysinum, ), i. 45: in 285, tumultus is rendered by þyss.
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- dat.þágufall (e. dative)
- v. l.varia lectio.
- Lat.Latin.
- EddaEdda. (C. I.)
- Gísl.Gísla saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Post.Postula sögur. (F. III.)
- SkáldaSkálda. (H. I.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Róm.Rómverja saga. (E. II.)