þyngsl
nafnorðhvorugkyn
( þyngsli), (þyngslir, , 44), a burden; göra e-m , to be a burden to one, ; vera e-m til þyngsla, id.; meðr banni eðr öðrum þyngslum, at ganga undir þeirra álögur, 126. 178.
2. heavy affliction; mér þykkir íllt at menn hljóti svá mjök af mér, 264; er öll þyngsl hafa af staðit, viii. 181,
Skammstafanir og tilvitnanir
- mod.modern.
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- pl.fleirtala (e. plural)
- f.kvenkyn (e. feminine)
- þ.þáttr.
- MS.manuscript, manuscripts.
- v. l.varia lectio.
- Barl.Barlaams saga. (F. III.)
- B. K.Björgynjar Kálfskinn. (J. II.)
- Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)