ákall
nafnorðhvorugkyná-kall
1. a calling upon, invocation; á. á nafn Guðs, 656 B. 10, 310, i. 180.
β. clamour, shouting; af orðum þeirra ok ákalli, xi. 117, 344 old , new 402 reads kall: a war cry, ix. 510.
2. a claim, demand; veita á. til e-s, 470, ii. 195, ix. 433, xi. 324, 20 old ; new 54, 110.: ákallslauss.Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- Ed.edition, editions, edited.
- esp.especially.
- cp.compare.
- COMPDsamsett orð (e. compound)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Korm.Kormaks saga. (D. II.)