Yrða

æða

sagnorð
œða, d, [óðr], to rage; þá frá ek él it ílla æða, 31: mostly,
II. æðask, to become frantic, furious; hestrinn æddisk, viii. 352, ; þá æddisk hann ok sleit sundr reipin, 26; þat (the horse) æðisk við, 177; þá æðisk svá dýrit, at …, 655 xxx. 5; þá æddusk þeir af angri, ; þeir æddusk fyr einni konu, 11; þá æddisk hann ákafliga, 105; eigi æðumk ek né ærumz, 263.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • i. e.id est.
  • reflex.reflexive.
  • v. l.varia lectio.
  • Jd.Jómsvíkinga-drápa. (A. III.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • EddaEdda. (C. I.)
  • Sd.Svarfdæla saga. (D. II.)
  • Str.Strengleikar. (G. II.)
  • Sól.Sólarljóð. (A. III.)
  • Barl.Barlaams saga. (F. III.)
  • Post.Postula sögur. (F. III.)