ærr1
lýsingarorð
œrr, [órar], mad, furious; œr ok örvita, 2. 32, 21, 29; þrællinn lét sem hann ærr væri, 65: œrr maðr, a mad-man (óra-verk), ii. 64; œrir vitkask, (St.): , æfr ok ærr, iv. 142; óðr ok œrr, vi. 337.
Skammstafanir og tilvitnanir
- i. e.id est.
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- allit.alliteration, alliterative.
- Hkv.Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
- Ls.Loka-senna. (A. I.)
- Landn.Landnáma. (D. I.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)