Yrða

æra2

sagnorð
1. ð, eira in 204, vii. 244. i. 72, iii. 103, is evidently the same word, ei = æ, and different from eira, to spare: [from ár = an oar]:—to row, pull; æra undan e-m, æra verðr með árum undan dólga fundi, (in a verse); rétt er at flýja ok undan at æra, (Unger) 242; see eira, p. 123.2. ð, [ár = a year], to give a good crop, ; því veldr ár at ærir akr () búmanna spakra, (in a verse).3. u, [a borrowed word; âre; êra; ehre; ære]:—an honour; the word, appears first about the end of the 13th century; Guði til æru, ii. 469; lof ok æra, 302. 169; lof ok dýrð, heiðr ok æra, 428; engrar æru verðr, iii. 430; sæmd ok æra, 2. in usage also as a law phrase, a civil honour or privilege: in the Middle Ages a person could be sentenced to lose his ‘æra,’ a kind ot civil or social outlawry, ἀτιμία; hann misti æruna, var dæmdr ærulaus.4. ð, to honour; æra ok sæma, Norske Saml. v. 133.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • impers.ópersónulegt (e. impersonal)
  • acc.þolfall (e. accusative)
  • f.kvenkyn (e. feminine)
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • O. H. G.Old High German.
  • mod.modern.
  • Germ.German.
  • Dan.Danish.
  • MS.manuscript, manuscripts.
  • cp.compare.
  • Gr.Greek.
  • COMPDSsamsett orð (e. compounds)
  • Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
  • SkáldaSkálda. (H. I.)
  • Post.Postula sögur. (F. III.)
  • N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
  • Magn.Magnús saga jarls. (E. II.)
  • Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
  • Mar.Maríu saga. (F. III.)