ílla
sagnorð
1. d, to harm one; íllir engi maðr farar hans, i. 32.2. , verr, verst (see verr), badly, ill; líka ílla, to like ill, dislike, ii. 138; þeir kváðu sér við Örn verst líka, 287; kurra ílla, to grumble sorely, vii. 151; heyra, sjá ílla, to bear, see badly, ii. 171; var hann ílla til frænda sinna, he behaved ill to his kinsmen, 38; ílla Kristinn, an ill Christian, vii. 151; ílla ært, a bad year, 10; það er ílla farið, it is a great pity; ílla heill, in ill health, 68; ílla ok úmannliga, i. 280.
Skammstafanir og tilvitnanir
- adv.atviksorð (e. adverb)
- compar.miðstig (e. comparative)
- superl.efsta stig (e. superlative)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Landn.Landnáma. (D. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Hm.Hává-mál. (A. I.)