Yrða

íllr

lýsingarorð
, verri (), verstr; íllr is still often pronounced with a long vowel, in the forms íllt, ílls, as also íllr and illr, although it is usually in books spelt with i; the long vowel is a remains of the contraction which in the languages has taken place in this word: [ ubils; yfel; ill, evil; ubil; ubil; übel; ild; ill-; in ill is of , evil of Saxon origin]:—ill, evil, bad, in a bodily and moral sense: in sayings, íllt er at eiga þræl at einga-vin, 154; íllt er at eggja óbilgjarnan, or íllt er at eggja íllt skap = πυρ μαχαίρα μη σκαλευειν; erat maðr svá íllr at einugi dugi, 134; fátt er svo fyrir öllu íllt, að ekki boði nokkuð gott, = ‘tis an ill wind that blows nobody any good; ílla gefask íll ráð, 20; opt stendr íllt af kvenna tali, 15; opt hlýtr íllt af íllum (or íllt má af íllum hljóta), Ísl. ii. 151; frest eru ílls bezt, v. 294.
2. ill, bad, of quality, capacity; íllr búþegn, a bad farmer, i. 69; íllr hestr, a bad horse, 191; íllt skáld, a poetaster.3. evil, wicked; góða frá íllum, 37; íllr maðr, (íll-menni); íll ráð, evil counsel, 9; til góðs ok ílls, for good or evil, ii. 144; sjá við íllu, beware of evil, 39; íllt eitt, all wickedness, as a nickname, ix. 419 (423 )4. bad; íllum huga, an evil mind, spite, 21; ílls hugar, 9; íllt skap, ill humour; vera í íllu skapi, to be in an ill mood; það er íllt í mér, to be angry; mæla íllt, to use foul language, 32; íll orð, evil words, 2; varð honum íllt til liðs, i. 22; íll öld, evil times, vi. 96; íllt veðr, ill weather, v. 295; íllar álögur, evil, oppressive burdens, vii. 75, ; íll heilsa, ill health; íllt, unwholesome; er þat íllt manni, 604; , e-m er íllt (mér er íllt), to be ill; íllt er (‘tis a pity) at eiga dáðlausa sonu, 236; honum þótti íllt (he was sorry) at heyra læti þeirra, iv. 368: denoting harm, hurt, grunaði at mikit íllt mundi af þér hljótask, Ísl. ii. 151; verðr hann þeim stórhöggr, ok fá þeir íllt af honum, xi. 135.5. with ill, difficult; íllr viðr-eignar, ill to deal with, 18, 147; íllir heimsóknar, vii. 299; flestir verða íllir aptrhvarfs, 315: with ill to one, íllr e-m, ( ‘ill to his friend, waur to his foe’), 655 A. 4.6. close, stingy, góðr (II. β); íllr af aurum, 35; íllir af mat, i. 140; hinn matar-ílli, a nickname,
Skammstafanir og tilvitnanir
  • adj.lýsingarorð (e. adjective)
  • compar.miðstig (e. comparative)
  • q. v.quod vide.
  • superl.efsta stig (e. superlative)
  • esp.especially.
  • mod.modern.
  • Scandin.Scandinavia, Scandinavian.
  • Ulf.Ulfilas.
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • Engl.English.
  • Hel.Heliand.
  • O. H. G.Old High German.
  • Germ.German.
  • Dan.Danish.
  • Swed.Swedish.
  • sqq.following.
  • v. l.varia lectio.
  • medic.medicine, medically.
  • gen.eignarfall (e. genitive)
  • dat.þágufall (e. dative)
  • cp.compare.
  • Scot.Scottish.
  • COMPDSsamsett orð (e. compounds)
  • Grett.Grettis saga. (D. II.)
  • Hm.Hává-mál. (A. I.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Gísl.Gísla saga. (D. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Þiðr.Þiðreks saga. (G. I.)
  • Eluc.Elucidarium. (F. II.)
  • Grág.Grágás. (B. I.)
  • Sdm.Sigrdrífu-mál. (A. II.)
  • Hbl.Harbarðs-ljóð. (A. I.)
  • Hým.Hýmis-kviða. (A. I.)
  • Bjarn.Bjarnar saga. (D. II.)
  • Skm.Skírnis-mál. (A. I.)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
  • Jd.Jómsvíkinga-drápa. (A. III.)
  • Hkr.Heimskringla. (E. I.)