ósvift
nafnorðhvorugkyn
, of-svift; e-m verðr ósvift, to be stunted; þeim varð ósvift við þessa sýn. 79; honum varð mjök ó. við óp þetta, i. 417 (vsvipt); en við þessi tiðendi varð honum svá ó., at hann mátti langa stund ekki mæla, i. 472; hinum varð svá ó. (dátt, i, ) sem hann væri steini lostinn, i. 211.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- qs.quasi.
- l. c.loco citato.
- Fbr.Fóstbræðra saga. (D. II.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)