Yrða

ökkla

nafnorðhvorugkyn
, ökklu, this (like hjarta, lunga, auga) is in good old vellums the constant form, whence ökli, a, ; [ aucleow; ankle; enkel; ankel]:—the ankle; öklu hans ok iljar, (Unger) 24; gögnum fótlegginn við ökklat, ix. 528 (thus also iii. 158, ); óðu þeir í ökla (= öklu), iii. 304; á legginn við ökklat, iv. 90; fótrinn fyrir ofan ökkla, 219; jafnhátt ökla, i. 524; auklun vóru af eiri, leggirnir af silfri, 116; ökla-eldr, i. 416. ökla-liðr, an ankle-joint, 75.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • n.hvorugkyn (e. neuter)
  • pl.fleirtala (e. plural)
  • mod.modern.
  • m.karlkyn (e. masculine)
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • Engl.English.
  • Germ.German.
  • Swed.Swedish.
  • l. c.loco citato.
  • Post.Postula sögur. (F. III.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
  • D. N.Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Al.Alexanders saga. (G. I.)
  • Gullþ.Gull-Þóris saga. (D. II.)