örðga
sagnorð
að, [örðigr], to raise, lift up, erect; Drottinn örðgar upp bundna, ok leysir fjötraða, 655 xiii. A. 3; konungr leit yfir lýðinn, örðgaði augum, lifting the eyes, with the notion of a fierce look, vii. 156 (aurgaði , arþgaði, 190, ); örðgask upp sem leo, to rise to one’s feet like a lion, 337.
Skammstafanir og tilvitnanir
- v. l.varia lectio.
- l. c.loco citato.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Mork.Morkinskinna. (E. I.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)