örendr
lýsingarorðör-endr
also spelt eyrendr, erendr, = exanimis, ‘out of breath’ dead, having breathed one’s last; hón hné í fang bonda sínum ok var þá eyrend. Ísl. ii. 275; steypir honum örendum til jarðar, 38; þrælar konungs vildu draga klæði af Sigurði, var hann eigi eyrindr, vii. 298; Þorleifr var eigi eyrendr, i. 414; drepa hann, ok var hann erendr er þeir Hlenni kómu, 370; feilr konungrinn þegar á jörð niðr örendr, xi. 64; fann þá báða örenda, 235; örendr af sárum, 287; kómu þá upp hjá honum menninir flestir allir örendir, i. 355; vóiu þeir þá fallnir en ekki erendir, 6l, 62 new
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- Lat.Latin.
- i. e.id est.
- Ed.edition, editions, edited.
- Al.Alexanders saga. (G. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Glúm.Víga-Glúms saga. (D. II.)
- Landn.Landnáma. (D. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Fbr.Fóstbræðra saga. (D. II.)