örnefni
nafnorðhvorugkynör-nefni
[= ur-name], a local name, an old name, 394, 61; svá sem örnefni eru við kennd, i. 241; þeir hendu þrælana fleiri þar sem síðan eru örnefni við kennd, 596; hét Örlygr á Patrek biskup til landtöku sér, at hann skyldi af hans nafni örnefni gefa þar sem hann tæki land, 43, in usage.
2. a name of a person, but rarely; gat Ólafr digri með henni barn, en þeirra örnefni eðr örferðir vitu vér eigi, their names or doings, x. 397 (Ágrip).
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- Germ.German.
- prop.proper, properly.
- freq.frequent, frequently.
- mod.modern.
- pr.proper, properly.
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Brandkr.Brandkrossa-þáttr. (D. V.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Landn.Landnáma. (D. I.)