útlönd
nafnorðhvorugkynút-lönd
n. pl. the outlying fields; í heimalandi ok útlöndum, Vm. 127.
2. foreign countries; stórvirki er þér hafit unnit í útlöndum, Hkr. iii. 267; sem títt var í útlöndum, Ld. 330, Rb. 400, passim.
3. outlying provinces; þá bygðusk útlönd, Færeyjar ok Ísland, Hkr. i. 96.