þella
nafnorðkvenkyn
u, [akin to þollr], a young pine, Norse telle, , passim, in circumlocutions of women; auðar-þella, hör-þella, mjaðar-þella,
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- esp.especially.
- Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.