þjá
nafnorðkvenkyn
þjáði, þjáð, [for the root see þýr, þjóna], to constrain, enthral, enslave; hann var þjáðr til vinnu, he was worked as a bondsman, i. 78; son () Loðinn vildi hann () þjá undir þrældóm, 289; sveinarnir vóru þjáðir ok undu þeir ílla, 235; þat fólk var lengi síðan þjáð í Vindlandi, vii. 195; hann vildi selja oss í þrældóm, ok hét oss afarkostum ok lima-láti ef vér vildim eigi þjásk, iii. 158; lét Rögnvaldr þjásk en Úlfr eigi, i. 289; mörg er þjóð of þjáð, 21.
II. to chastise; hann þjáði sinn líkama í mörgum hlutum, ii. 431; pínast ok þjást, to feel great pain, 131.III. þjáðr, ör-þjáðr, sár-þjáðr. stricken, worn, smarting, of sickness, grief, or the like.
Skammstafanir og tilvitnanir
- acc.þolfall (e. accusative)
- nom.nefnifall (e. nominative)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Hkm.Hákonar-mál. (A. III.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)