þjarfr
lýsingarorð
þjarf, þjarft, [ þeorf; old Fr. derve; derb]:—unleavened, of bread; þjarft brauð ok akr-súrur, 82; súrt brauð en eigi þjarft, 83.
2. fresh, of water, to salt; bauð hann þjörfum vötnum fram at fljóta, 628 B.3. insipid, flat, vile ( flau), of a person; kalla mann þjarfan, i. 530; so also þirfingr. The change in the derb = rude, harsh, is curious; in and in the word, according to Grimm, Dict. , was only used in its proper sense = azymos, as also in
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- A. S.Anglo-Saxon.
- Germ.German.
- opp.opposed.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- cp.compare.
- Dan.Danish.
- mod.modern.
- O. H. G.Old High German.
- mid. H. G.middle High German.
- s. v.sub voce.
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- EddaEdda. (C. I.)