Yrða

þjarfr

lýsingarorð
þjarf, þjarft, [ þeorf; old Fr. derve; derb]:—unleavened, of bread; þjarft brauð ok akr-súrur, 82; súrt brauð en eigi þjarft, 83.
2. fresh, of water, to salt; bauð hann þjörfum vötnum fram at fljóta, 628 B.3. insipid, flat, vile ( flau), of a person; kalla mann þjarfan, i. 530; so also þirfingr. The change in the derb = rude, harsh, is curious; in and in the word, according to Grimm, Dict. , was only used in its proper sense = azymos, as also in
Skammstafanir og tilvitnanir
  • adj.lýsingarorð (e. adjective)
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • Germ.German.
  • opp.opposed.
  • metaph.metaphorical, metaphorically.
  • cp.compare.
  • Dan.Danish.
  • mod.modern.
  • O. H. G.Old High German.
  • mid. H. G.middle High German.
  • s. v.sub voce.
  • Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
  • Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
  • EddaEdda. (C. I.)