þjófr
nafnorðkarlkyn
[ þjubs; þeóf; theif; diup; dieb; tyv; tjuf: þjubjó = λάθρα; þauf and þóf (qq. v.) seem to be kindred words]:—a thief; þjófar ok íllmenni, 32; vándr hefi ek verit, en aldri hefi ek þjófr verit, 74; mætti honum sök á gefa, ef hann léti fara sann-reyndan þjóf, vii. 115; rangt sýnisk mér at svá mikill þjófr gangi undan, … mikit kapp leggr þú á með þjófnum, ok muntú íllt at sök hafa, 86, 87; þú hefir verit þjóír ok morðingi, 74; þat er víkinga háttr at afla fjár með ránum eðr svörfum, en þat er þjófa háttr at leyna eptir, i. 412; þjófa færsla, 533; þjófa-gröf, fylgsni, a den of thieves, 39, 154, 17, 18, 18; sauða-þjófr, a sheep-stealer; rummungs-þjófr, an inveterate thief ( hann stelr öllu sem steini er léttara). In ancient times thieves were particularly detested, and no mercy was shewn to them, theft being punished by hanging, see ( the late penalty of death for sheep-stealing); and minor theft by branding with hot iron on the cheek, ii. 168; or by chopping off feet and hands, Sighvat’s verse on St. Olave; the saying, þjófa skal hátt upp hengja, : ‘thievish’ and ‘wicked’ are synonymous, þjófs augu, a thief’s eyes, an evil look, 2, iii. 195; þjófs hakan, a thief’s chin, 192; þjófs-nefit brotnaði, the thief’s nose broke, 189; þjófs tennr, Blómstrv. S. 27.
:
B. Altogether different is ‘þjófr’ in names, Frið-þjófr, Her-þ., Ey-þ., Gunn-þ., which answers to þeow, a servant, = þý.Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- Goth.Gothic.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- O. H. G.Old High German.
- Germ.German.
- Dan.Danish.
- Swed.Swedish.
- cp.compare.
- ch.chapter.
- l. c.loco citato.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- pr.proper, properly.
- i. e.id est.
- Icel.Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fbr.Fóstbræðra saga. (D. II.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Gþl.Gulaþings-lög. (B. II.)
- Greg.Gregory. (F. II.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Glúm.Víga-Glúms saga. (D. II.)
- Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Hallgr.Hallgrímr Pétrsson.