Yrða

þvá

óflokkað
( þvó, þvo), þvæ, þvær, þvær; þvám, þváit, þvá: þó (þvó), þótt, þó; þógum, þógut, þógu: þægi or þvægi; þvá (þvoðu); þveginn: the is weak, þvoði, 28. 7: [ þwahan = νίζειν; þweân; þwahan; zwagen, Schmeller; tvætte; tvätla.]
B. To wash, with ; and with in the phrase þvá sér, to wash oneself, or þvá líki, to wash a dead body; drótt þó sveita af döglings líki, Geisli; ek strauk hest hans ok þvó ek leir af honum, i. 331; þvá sinn hadd í ánni, 75; láta þvá sár þeirra manna í þeirri laugu er honum var þvegit í sjálfum, 69; sumir þógu diska ok heltu því í höfuð honum, 623. 54; kona vermði vatn í katli til þess at þvá sár manna, 110 new ; Jórdán þvó Krist, ok er heilög, 55; þveginn í inni helgu skírn, 107; hann þvær af manni í skírninni allar syndir, i. 300; at eingin skeri hár mitt né þvái höfuð mitt önnur enn þú, 76; þó hann æva hendr né höfuð kembði, ; hendr né þvær …, ; þú hefir, Vár gulls, þvegit manns-blóð af höndum, ; hann setti mundlaug fyrir sik, ok þvó sik ok þerði á hvítum dúki, 5; hann gékk þegar ok þó ekki af sér tjöruna, vt. 195; þvá sér í því sama vatni er konungr þó sér í, viii. 13; þeir gengu til Öxarár at þvá sér, Ísl. ii. 259; kembðr ok þveginn skal kænna hverr, ok at morni mettr, 2. 25; þveginn ok mettr, 60; þeir þógu líkinu ok veittu alla þjónustu, x. 149; laug skal göra hveim er liðinn er hendr þvá ok höfuð, kemba ok þerra …, 34; hann tók upp lík hans ok þó, bjó um síðan sem siðvenja var til, 300; þeir tóku klæði af líkinu ok þógu því, ii. 367 (þógu líkit, , )
2. of the sea, to wash; lögr þvær flaust, bylgja þvær stafni, hrönn þó hlýrum, marr þvær viðu, hrannir þógu herskipum höfuð ( höfuð-þváttr), ; útsker verða af bárum þvegin, II. to wash oneself; þvásk í vatni, 77 (þvóst ); þósk konungr við trapizu í einni loptstofu, ok er hann var þveginn, viii. 13; þváisk ér ok verit hreinir, 11.
2. , þá mun brátt af þvásk (be washed off) öll sú sæmd er konunginum heyrir til, ix. 258,3. ú-þveginn, the unwashed, as a nickname and a name.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • mod.modern.
  • pres.nútíð (e. present)
  • plur.fleirtala (e. plural)
  • pret.þátíð (e. preterite)
  • subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
  • imperat.boðháttur (e. imperative)
  • part.lýsingarháttur (e. participle)
  • Ulf.Ulfilas.
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • Hel.Heliand.
  • provinc.provincial.
  • Germ.German.
  • Dan.Danish.
  • Swed.Swedish.
  • acc.þolfall (e. accusative)
  • dat.þágufall (e. dative)
  • esp.especially.
  • Ed.edition, editions, edited.
  • cp.compare.
  • l. c.loco citato.
  • reflex.reflexive.
  • Cod.Codex.
  • pass.þolmynd (e. passive)
  • pr.proper, properly.
  • Pass.Passiu-Sálmar.
  • Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
  • EddaEdda. (C. I.)
  • O. H. L.Ólafs saga Helga Legendaria. (E. I.)
  • Fbr.Fóstbræðra saga. (D. II.)
  • Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Vígl.Víglundar saga. (D. V.)
  • Vsp.Völuspá. (A. I.)
  • Vtkv.Vegtams-kviða. (A. I.)
  • Helr.Helreið Brynhildar. (A. II.)
  • Fs.Forn-sögur. (D. II.)
  • Skv.Sigurðar-kviða. (A. II.)
  • Hm.Hává-mál. (A. I.)
  • Sdm.Sigrdrífu-mál. (A. II.)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
  • Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
  • Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
  • Mkv.Málshátta-kvæði. (A. III.)