[akin to þysja, þausnir?], a strong gust of wind, 486.
2.a chafing, anger; þó at nökkut væri þústr á með enum yngrum mönnum, 209; þótti honum mjök vaxa þústr milli manna, í héraðinu, 210; íllr þykki mér þústr sá er vár í milli er, i. 547; úlfúð ok þústr, (St.)