DYKR
nafnorðkarlkyn
(mod. dynkr, with an inserted n), m. a cracking, snapping noise; varð af því d. mikill, it gave a great crack, Grett. 96 A, cp. new Ed.; heyrðu þeir dyki mikla, Bárð. 32 new Ed.; mikill dykr, Al. 76; dunur ok dynki, Fas. iii. 412 (paper MS.); varð þat svá mikill dykr, sem nauts-búk flegnum væri kastað niðr á gólfit, Eb. 220 (new Ed. 78); dynkr, Grett. 178 new Ed.