dyggr
lýsingarorð
, mostly with v if followed by a vowel, dyggvar, dyggvan, dyggvastr, dyggvari, but sometimes the v is dropped:—faithful, trusty; dyggvar dróttir, worthy, good people, 63; d. ok trúr, x. 233; d. ok drengileg meðferð, vi. 96; dyggra ok dugandi manna, 121; enn dyggvasti hirðmaðr, 484; reynda ek hann enn dyggvasta í öllum hlutum, i. 69; dyggvastr ok drottin-hollastr, iii. 150; but dyggastr, vi. 401, ; ú-dyggr, faithless: in usage as epithet of a faithful servant, d. þjón, dygt hjú; ódyggt hjú, a bad servant, : of inanimate things, dyggir ávextir, 234.
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- e. g.exempli gratia.
- superl.efsta stig (e. superlative)
- compar.miðstig (e. comparative)
- l. c.loco citato.
- mod.modern.
- esp.especially.
- etc.et cetera.
- Vsp.Völuspá. (A. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Magn.Magnús saga jarls. (E. II.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)