dylgjur
nafnorðkvenkyn
f. pl. [dólgr], suppressed enmity, finding vent in menaces, hootings, and the like; vóru þá dylgjur miklar með þeim, Eb. 22; nú eru dylgjur miklar þat er eptir var þingsins, Band. 13; vóru þá dylgjur miklar millum þeirra allra, Sturl. i. 196.