HRÆRAR
nafnorðkarlkyn
m. pl. [Ivar Aasen röyr; cp. Lat. crus], the groin, reins; hröra (acc.), Edda (Lauf.); hann hafði steinsótt, ok lá steinninn í hrærunum, sá er stemdi þurftina, Bs. i. 310; kom spjótið upp í hrærana, ok renndi ofan í lærit, Sturl. iii. 14.