hrökkva
sagnorð
ð and t, causal of the last verb, to drive back, beat, whip; ok beit eigi heldr á enn tálknskíði væri hrökt um, than if it had been beaten with a reed, ii. 534, 556: to spur or whip a horse, eptir þat hrökti hann hestinn, iii. 50; þá hrökði Þórðr hestinn undir sér ok kvað þetta við raust, 317; Eldgrímr vill nú skilja ok hrökkr hestinn, 150; þeir hrökkva hann síðan brott, they whipped him off,
II. to fall back; hann skyldi geyma at engir hreykðisk aptr, that none should lag behind, ii. 211; þeir hröktusk (staggered to and fro) þar í lengi dags, 147 new
2. to coil, wriggle, of the movement of a snake; ormr hrökvisk (hrøquesc) ok es háll, 28, 96; undan honum hrökðisk ein naðra at Oddi, ii. 300; ormrinn vildi eigi inn í munninn ok hrökðisk frá í brott, ii. 179; gengu menn eptir orminum þar til er hann hrökðisk í jörð niðr, vi. 297; þá skreið hann í munn honum ok hrækðiz þegar niðr í kviðinn, x. 325; hrökkvisk hann um hans fótleggi, 96, hrökkvi-áll.
Skammstafanir og tilvitnanir
- reflex.reflexive.
- Ed.edition, editions, edited.
- esp.especially.
- cp.compare.
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Mar.Maríu saga. (F. III.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)
- Eluc.Elucidarium. (F. II.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)