SÖL
nafnorðhvorugkyn
n. pl., gen. pl. sölva; an eatable sea-plant, perh. the samphire; ber ok söl eigu menn at eta sem vilja at úsekju í annars landi, Grág. ii. 347; hvat er nú, dóttir, tyggr þú nökkut …? Tygg ek söl, segir hón … slíkt görir at er sölin etr, þyrstir æ því meirr, Eg. 604, 605; freq. in mod. usage.
COMPDS: sölvafjara, sölvakaup, sölvanám.