Yrða

sökkva2

sagnorð
ð and t, a causal to the preceding, [ saggqian; sænke]:—to make to sink, sink, with , vi. 286, 48; ok sökðu þar niðr kistunni, 226; brutu á raufar ok söktu niðr, 125, ( bore i sænk); bar ek á sæ út ok sökða með grjóti, 656 B. 1; sökkva í fötu (), to sink a pail into the well or brook, for fetching water; gékk Gunnlaugr til lækjar ok sökti í hjálminum, Ísl. ii. 269, ; Egill tók hjálminn ok sökkvir (sökkr ) niðr í kjölinn, ok drakk þrjá drykki mikla, xi. 233.
II. to sink oneself; nú mun hón sökvask (seycquaz ), fine; sökstú ( seycstu ) nú gýgjar kyn, 14; hann sökðisk í hafit, () i. 226; hann skaut, kom á hvalinn, ok sökðisk, 164; svá sem vagn snýsk á himni ok sökkvisk (söksk ) eigi, 470, v. 275.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • Ulf.Ulfilas.
  • Dan.Danish.
  • dat.þágufall (e. dative)
  • cp.compare.
  • v. l.varia lectio.
  • Ed.edition, editions, edited.
  • reflex.reflexive.
  • imperat.boðháttur (e. imperative)
  • pref.preface.
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Blas.Blasius saga. (F. III.)
  • Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Vsp.Völuspá. (A. I.)
  • Helr.Helreið Brynhildar. (A. II.)
  • EddaEdda. (C. I.)
  • Korm.Kormaks saga. (D. II.)
  • Magn.Magnús saga jarls. (E. II.)
  • Od.Odysseifs-kvæði, prose, 1829.