SPELL
nafnorðhvorugkyn
n. pl. [A. S. spell], a flaw, damage; ábyrgjask landit við öllum spellum til fardaga, Grág. ii. 216; ábyrgjask e-t við spellum við kaupanda, 249; áðr menn sjá at með spellum ferr, N. G. L. i. 54: a flaw, fault, allmikil spell, Fms. viii. 53, v. l.: a breach, frændsemis-spell, sifja-spell, sakar-spell, etc. spella-lauss, adj. faultless, N. G. L. i. 232.