spelkur
nafnorðkvenkyn
[ spelc], a splint for binding up broken bones; hann setti við fætrna, ok batt við spelkur, iii. 309, passim in usage; lætr hann flá af því belg, siðan lætr hann setja spelkur (spjalkir ) í munn því, ii. 181.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- pl.fleirtala (e. plural)
- A. S.Anglo-Saxon.
- mod.modern.
- v. l.varia lectio.
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)