spekja
sagnorð
ð, [ spæge], to calm, soothe, keep quiet; s. menn sína, 26: to be calmed, muntú þá spekjask, þótt eigi spekisk þú svá brátt, 677. 12; lét setja hann í járn ok hugði at hann mundi spekjask, vi. 291.
II. þeir er mest eru spaktir (endowed with wisdom) af Guði, 136.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Dan.Danish.
- reflex.reflexive.
- Flóv.Flóvents saga. (G. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)