afleitr
lýsingarorðaf-leitr
[líta, also -leitr in compounds], strange, hideous; , hversu afleitt (how disgusting) oss virðist um þeirra háttu, Hks. iii. 435; hversu afleitir (stupid) oss sýnast þeirra hættir, vii. 296, ; þeir fyrirlíta ok halda alla sauðahirða sem afleita, odd, peculiar, 293; afleitt eðr eligt, vile, 1 Sam. xv. 9.
β. abandoned, the face turned from, deserted by, with ; afleita hamingjunni, luckless, 421. Ruth i. 12.
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- cp.compare.
- neut.hvorugkyn (e. neuter)
- l. c.loco citato.
- dat.þágufall (e. dative)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)