angra
sagnorð
að, to anger, grieve, vex, with , xi. 393; mik hefir angrað hungr ok frost, ii. 59: with , hvárt sem mér a. reykr eða bruni, 201, 21: to be grieved, a. honum mjök, ii. 296: more with , 234, i. 289; mik angrar mart hvað, Hallgrím.
β. , angrask, to be angered; a. af e-u, to take offence at, i. 280; við e-t, iii. 364.γ. angraðr, used as sorrowful, angry; reiðr ok a., 14; pronounced angráðr, concerned; in the phrase, göra sér angrátt, um, to feel a pang, 85.
Skammstafanir og tilvitnanir
- acc.þolfall (e. accusative)
- dat.þágufall (e. dative)
- impers.ópersónulegt (e. impersonal)
- freq.frequent, frequently.
- reflex.reflexive.
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Finnb.Finnboga saga. (D. V.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- El.Elis saga. (G. II.)
- Gísl.Gísla saga. (D. II.)