annt
lýsingarorð
n. adj. [önn 1], in such phrases as, vera a. um e-t, to be busy, concerned, eager, anxious about, Hkr. i. 115; mörgum var a. heim, many were eager to get home, Fms. xi. 278; hví mun honum svá a. at hitta mik, why is he so eager? Eg. 742; ekki er a. um þat, it is not pressing, Sd. 174; Hánefr kvad sér a. um daga (had so much to do) svá at hann mátti þá eigi at vera, Rd. 241; vera annt til e-s, to be in a very great hurry, eager for, Fms. ii. 150, 41. Compar. annara, in impers. phrases, to be more eager, Fms. ii. 38; mér er ekki a. at vita forlög mín en fram koma, Fs. 19. Superl., vera annast til e-s, to be most eager, Fms. iii. 187: without prep., hvat er nú annt minum eingasyni, what hath my darling son at heart? Gg. 2.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- impers.
- ópersónulegt (e. impersonal)
- prep.
- forsetning (e. preposition)
Tilvitnuð rit
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Sd.
- Svarfdæla saga. (D. II.)
- Rd.
- Reykdæla saga. (D. II.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Gg.
- Grógaldr. (A. II.)