arkasagnorðað, to limp, hobble, of a sluggish gait; láta arka at auðnu, to let matters take their own course, slow and sure like fate, Nj. 185. v. l., Am. 96.Skammstafanir og tilvitnanirv. l.varia lectio.Nj.Njála. (D. II.)Am.Atla-mál. (A. II.)