bið
nafnorðhvorugkyn
[ bid], a biding, waiting, delay; skömm bið, 118: patience, mikit megu biðin (a proverb), 119, 623. 60; vera góðr í biðum, to be patient and forbearing, i. 141; liggja á bið (biðum?), to bide the events, x. 407: in usage , lífið manns hart fram hleypr, hefir það enga bið,
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- pl.fleirtala (e. plural)
- A. S.Anglo-Saxon.
- mod.modern.
- fem.kvenkyn (e. feminine)
- sing.eintala (e. singular)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hallgr.Hallgrímr Pétrsson.