bjarg
nafnorðhvorugkyn
[ bairgahei = η ορεινή; beorg; berg; lost in ], rocks, precipices:
1. björg, precipices (in a sense), on the sea-side, flugabjörg, sjófarbjörg, hamrabjörg; precipices covered with gulls and sea fowls are called bjarg, Látrabjarg, Þórisbjörg, mostly in , ii. 111, 275, 312.2. rock; bjargit hafði nýliga sprungit frá einum hellismunna, i. 230; vatn ór bjargi, water out of a rock, 655 xii, 264, ii. 29.
β. in it chiefly means an immense stone ( heljarbjarg), a boulder; hann hefir fært þat bjarg í hellisdyrnar, at ekki má í hellinn komast, iii. 223; einn stein svá mikinn sem bjarg væri, 31; hve stór björg () at sá hestr dró, 26; at svá ungr maðr skyldi hefja svá stórt bjarg, 93.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- Ulf.Ulfilas.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Germ.German.
- Engl.English.
- neut.hvorugkyn (e. neuter)
- pl.fleirtala (e. plural)
- collect.collective.
- esp.especially.
- cp.compare.
- e. g.exempli gratia.
- sing.eintala (e. singular)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Gísl.Gísla saga. (D. II.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)