blaka
sagnorð
1. að, to slap, 1394.2. to wave, flutter, of the wings of birds, b. vaengjum, to flutter with the wings, 74: of the leaves on a tree moved by a soft breeze, lauf viðarins blakaðu hægliga, 161; austan blakar laufið á þann linda, Fornkv. 129; blakir mér þari um hnakka, vi. 376 (in a verse). In usage, blakta, að or t, is used of leaves, of the flaring of a light, ljós blaktir á skari, the flame flutters on the wick; hence , öndin blaktir á skari, 128; blaktir önd á brjósti, 121: the phrase, blaktir ekki hár á höfði, not a hair moves on one’s head.2. u, a veil of silk, iii. 337; a pan, 153: now also = blaðka, v. above blað.
Skammstafanir og tilvitnanir
- neut.hvorugkyn (e. neuter)
- mod.modern.
- freq.frequent, frequently.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- f.kvenkyn (e. feminine)
- s. v.sub voce.
- Ann.Íslenzkir Annálar. (D. IV.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Barl.Barlaams saga. (F. III.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- SnótSnót, poems.
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Mar.Maríu saga. (F. III.)