brúðr
nafnorðkvenkyn
, brúði; brúðir: [ renders the νύμφη by bruþs, Matth. x. 35 (where the word means nurus); John iii. 29 (where it means bride) is lost in UIf., but no doubt ‘bruþs’ was also used there: bryde; bride; prut; braut; Dan.-Swed. Brud]:—a bride; Germans use ‘braut’ in the sense of betrothed, but call a girl festar-mey (betrothed) from the espousal till she sets out for the wedding journey, when she becomes ‘bride’; in usage the word only applies to the wedding day; konur skipuðu pall, ok var brúðrin döpr, 11; sat Hallgerðr á palli, ok var brúðrin allkát, 18; var brúðrin í för með þeim, 50; brúðr sat á miðjum palli, en til annarrar handar Þorgerðr dóttir hennar, 51; brúðr sat á midjan pall ok Þorlaug á aðra ok Geirlaug á aðra (the ladies’ seat of honour was nearest to the bride on her right and left hand), 37; konur sátu á palli, ok sat Helga hin Fagra næst brúðinni, Ísl. ii. 251.
β. in a wider sense, the bridesmaids (= brúðkonur) sitting on the ‘bride’s bench’ are called brides; sat þá Þorgerðr ( and wrongly Þórhalla) meðal brúða, then Thorgerda was seated among the ‘brides,’ on the bride’s bench, being herself bride, Ni. 51; also 25, hvar sattu ‘brúðir’ ( ) bíta hvassara? Answ., sáka ek brúðir bíta en breiðara: in poetry, girls, maids in general. : and , b. Guðs, b. Kristi = the church, , Vidal.,
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- dat.þágufall (e. dative)
- acc.þolfall (e. accusative)
- pl.fleirtala (e. plural)
- Ulf.Ulfilas.
- Gr.Greek.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- O. H. G.Old High German.
- Germ.German.
- Icel.Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- mod.modern.
- Ed.edition, editions, edited.
- MSS.manuscript, manuscripts.
- i. e.id est.
- cp.compare.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- theol.theological, theologically.
- etc.et cetera.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Lv.Ljósvetninga saga. (D. II.)
- Þkv.Þryms-kviða. (A. I.)
- Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
- H. E.Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)