brigðarmaðrnafnorðkarlkynbrigðar-maðrm. a law term, one whose lands are escheated, but may be redeemed, Grág. ii. 253, Gþl. 290.Skammstafanir og tilvitnanirm.karlkyn (e. masculine)Grág.Grágás. (B. I.)Gþl.Gulaþings-lög. (B. II.)