brotfall
nafnorðhvorugkynbrot-fall
[ broþþ-fall], an epileptic fit; the spelling in the Ormulum shews the true etymology, bróð-fall or bráð-fall, a sudden fall; brot- is an etymologizing blunder, 544. 39; féll sveinninn niðr ok hafði brotfall, 655 xxx; hann görði sér órar, ok lét sem hann félli í brotfall, () 214, i. 335, 317, 120, where spelt brottfall.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- Ormul.Ormulum.
- viz.namely.
- COMPDsamsett orð (e. compound)
- Landn.Landnáma. (D. I.)
- Hb.Hauks-bók. (H. IV.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)