brum
óflokkað
I. a bud, gemma; þá hit fyrsta tók brum at þrútna um várit á öllum aldinviði til laufs, 105; af bruminu, ii. 165; birki-brum, a birch-bud, Eyvind (in a verse), II. and spring, only in the phrase, öndverðan brum (), in the early spring time, Sighvat (in a verse); í öndverðan brum þinna daga, ii. 7.
β. a moment, in the phrase, í þenna (sama) brum; í þenna brum kom Hringr Dagsson, in the description of the battle at Stiklastað, 218, v. 81 (where tíma); ‘í þessu bruni,’ ix. 24. is certainly a misspelling for ‘í þenna brum:’ also the compd word nýa-brum, novelty, newfangledness.
Skammstafanir og tilvitnanir
- neut.hvorugkyn (e. neuter)
- Lat.Latin.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- masc.karlkyn (e. masculine)
- acc.þolfall (e. accusative)
- cp.compare.
- v. l.varia lectio.
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)