byrla
sagnorð
að, [ byreljan and byrljan; whence the word is probably borrowed]:—to wait upon, with , to hand the ale at a banquet, (answering to bera öl, 121); stóð þar upp Snjófrið dóttir Svása, ok byrlaði ker mjaðar fullt konungi, x. 379, i. 102; hann setti annan mann til at b. sér, 656 C. 32: , hann byrlar optliga eitr sinnar slægðar mannkyninu, ii. 137: to fill the cup, síðan byrlar hann í hornin, ii. 550: in use, to mix a beverage, in bad sense, by putting poison in it.
Skammstafanir og tilvitnanir
- A. S.Anglo-Saxon.
- dat.þágufall (e. dative)
- esp.especially.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- mod.modern.
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Post.Postula sögur. (F. III.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)