dólgr
nafnorðkarlkyn
(dolgr), [ renders χρεωφειλέτης, Luke vii. 41, by dulgisskula; and δανειστής, id., by dulgahaitja]:—a fiend; dauðir dólgar, ghosts, 2. 49—verða öflgari allir á nóttum dauðir dólgar mær, en um daga ljósa—used synonymous to ‘devil,’ djöfull, iii. 200, vi. 143, x. 172 (of a giant); þar sat dólgr í hásæti, mikill ok illiligr (of witches), ii. 184; svartir dólgar, 525; sögðu at sá d. væri kominn í bygðina er þeim þætti eigi dæll viðfangs, 127; söku-dólgr, a criminal; vide dylgja.
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- Ulf.Ulfilas.
- Hkv.Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)