dauðamaðrnafnorðkarlkyndauða-maðrm. a man doomed to die, Fms. vii. 33; hafa e-n at dauðamanni. 656 A. I. 25, Eg. 416.Skammstafanir og tilvitnanirm.karlkyn (e. masculine)Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)Eg.Egils saga. (D. II.)