dreifa
sagnorð
ð, [ draibjan; v. drífa], to scatter, disperse, with ; dreifðu þeir þá öllu liðinu. 207, i. 250; er þú dreifðir svá mjök frá þér fjölmenni því er …, vii. 182: to divert, d. hug e-s, 38: with the notion of violence, to scatter, 656 C. 14: to strew, tak duft ok dreif á sárit, Pröver 471: to sprinkle, d. vatni, i. 262, Ísl. ii. 403. 185: adding of the person, d. e-n blóði, to bedabble with blood, 19; ok dreifir þá meðr blóðinu, 78.
β. with to disperse, dissolve; dreifðum vér Guðs óvini (), 655 xxxii; vóru dreifð öll bein hans, 623. 33 (very rarely); vera dreifðr við e-ð, to be mixed up with a thing, ()II. to be spread out, 530; of the branches of a tree, 10: orð dreifask (), words are derived from, 205.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Ulf.Ulfilas.
- dat.þágufall (e. dative)
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- acc.þolfall (e. accusative)
- mod.modern.
- reflex.reflexive.
- gramm.grammar.
- Nj.Njála. (D. II.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Post.Postula sögur. (F. III.)
- Barl.Barlaams saga. (F. III.)
- Am.Atla-mál. (A. II.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- EddaEdda. (C. I.)
- SkáldaSkálda. (H. I.)