Yrða

efna

sagnorð
d, (að, 189, ix. 453, xi. 286), [ ämna; efnan, æfnan, = to perform]:—to perform, chiefly to fulfil a vow or the terms agreed upon; e. orð sín, to keep one’s word, i. 4; þat efndi Gunnarr, 45; þat skal ek e. sem ek hét þar um, i. 217; e. sætt, to fulfil an agreement, 258: Ólafr efnir vel við ambáttina, Olave behaved well to the handmaid, 156.
β. to turn out so and so, come to a certain issue; efndisk þat ok vel, 72; þat efnask (better efnisk) opt illa, it comes to a bad end, 189.II. efna, að, to prepare for a thing, make arrangements; ekki er þess getið at hann efnaði til um fégjaldit, xi. 286; hann efnaði þar til vetrsetu, x. 1; þeir efnuðu til vetrsetu í Oslo, ix. 453; þar hafði Ólafr konungr efnat til kaupstaðar, king O. had there founded a town, iv. 93: efnaði Ólafr konungr þá til ágætrar veizlu, king O. made a great feast, ii. 133; þeir Ingjaldr efna þar seið, Ingjald made a great sacrifice, feast, 19.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • Swed.Swedish.
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • reflex.reflexive.
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
  • Fs.Forn-sögur. (D. II.)