eið
nafnorðhvorugkyn
an isthmus, neck of land; mjótt e., 129; rastarlangt eið, ix. 402; hence the names of places, Satíris-eið, the Mull of Cantire, 152; Skalp-eið, Scalpa (in Orkney), 244; Eiðar (a farm), Eiða-skógr (in Sweden), Eiða-fjörðr, Eiðs-berg, Eiðs-vágr, Eiðs-völlr (in Norway), Eið = Aith (in Shetland).
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)