ella
atviksorð
, in Norse laws ellar, and so in vi. 214, vii. 17, 115, ; in usage ellegar; elligar, , , , passim, , which seems to be the original form, ell-vegar, ‘other-ways,’ þann-ig, hinn-ig, einn-ig; ella, though it is the usual form in the , would be an apocopated form, the r being dropt: [ elles; else; eljest; alius, αλλος]:—else, otherwise; er yðr nú annat-hvárt til at leggja í brott þegar, ella búisk þér við sem skjótast, 44; en þann þeirra e. er réttari er, i. 78; en ella jamt skerða sem at skuldadómi, 84; ella liggr á þér víti, iv. 27; hann hét vináttu sinni ef þessu vildi játa en elligar afarkostum, 141; ella man ek láta drepa þik, 74; eða—ella, or—else, vi. 196 (in a verse); eða heit hvers manns níðingr ella, or else be called the ‘nithing’ of every man, 176; eða drepit hann ella, xi. 100; eðr stökki hann af eignum sínum ellar, vii. 17.
Skammstafanir og tilvitnanir
- adv.atviksorð (e. adverb)
- freq.frequent, frequently.
- etc.et cetera.
- mod.modern.
- Icel.Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- qs.quasi.
- cp.compare.
- MSS.manuscript, manuscripts.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- Swed.Swedish.
- Lat.Latin.
- Gr.Greek.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Mork.Morkinskinna. (E. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)