fætta
óflokkað
fækka, which form occurs in of the 14th century, also fætka; but in a poem of 1246 tí-rætt and fætta are made to rhyme: [fár]:—to make few, reduce in number, in old writers with , in with ; at fætta skyldi húskarla, 113 ( iv. 255).; ii. 183 fækka less correct; ok fætta svá lið þeirra, 74 new , but fæcka in ii. 164, : to grow fewer, less, en er Hákon jarl sá fættask liðit á skipum sínum, i. 174; þegar grjótið fættisk, xi. 95; þá er fattask tóku föng, i. 135; at eldiviðrinn tæki at fættask, 112; fækkuðusk skotvápnin, 248.
2. to grow cold, unfriendly, (fár II); heldr tók at fækkask með þeim, 9, 149.
Skammstafanir og tilvitnanir
- mod.modern.
- MSS.manuscript, manuscripts.
- acc.þolfall (e. accusative)
- dat.þágufall (e. dative)
- Ed.edition, editions, edited.
- l. c.loco citato.
- reflex.reflexive.
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Fbr.Fóstbræðra saga. (D. II.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
- Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Vápn.Vápnfirðinga saga. (D. II.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)