förumaðrnafnorðkarlkynföru-maðrm. a vagrant man, a pauper, Gþl. 432. Jb. 183.Skammstafanir og tilvitnanirm.karlkyn (e. masculine)Gþl.Gulaþings-lög. (B. II.)Jb.Jóns-bók. (B. III.)